Een gids voor triathleten over gravel
Foto's door Mark Sampson
Gravelrijden en -racen blijven elk jaar groeien door fietsers uit andere segmenten aan te trekken, waardoor het een smeltkroes wordt van wegrijders, mountainbikers, crossracers en nu meer dan ooit triathleten. De redenen waarom zoveel wegrijders en mountainbikers kiezen voor gravelevenementen zijn vrij duidelijk, maar op het eerste gezicht is de aantrekkingskracht van gravel voor een triatleet wat onduidelijker — totdat je de lagen begint terug te trekken en je beseft dat een IRONMAN-triathlon en zoiets als Dirty Kanza misschien niet zo anders zijn als men zou denken. Triathleten hebben al het uithoudingsvermogen dat nodig is voor gravelevenementen, begrijpen daarnaast het tempo en de voeding voor wat soms 8+ uur in het zadel kan zijn, en als je dan ook de gemeenschapsomgeving meerekent die de ruggengraat vormt van de gravelscene, is het veel gemakkelijker te zien hoe het segment aantrekkelijk is.
Top-5 Kona-finisher James Cunnama voegt gravelrijden toe aan zijn schema om de routine af te wisselen, en hij waagde zich onlangs zelfs aan een meerdaags avontuur door het achterland van Zuid-Afrika voor een verandering van tempo. Ben Hoffman en Heather Jackson zijn twee andere triatlon-profs die er vaak op betrapt worden dat ze hun aero tri-fietsen inruilen voor een gravelervaringen.
"Voor mij laat de aantrekkingskracht van gravelracen voor triathleten zich terugbrengen tot een paar kernpunten: avontuur, gemeenschap, natuur en veiligheid", zei Ben Hoffman. "Terwijl volwaardig mountainbiken een grote stap kan zijn voor een triatleet die offroad wil gaan, kan gravel de perfecte introductie zijn tot het verkennen van wegen die minder bereden worden door voertuigen, en parcoursen die de verbinding met de natuurlijke omgeving opnieuw aanwakkeren en benadrukken. Er is nog steeds een diep gevoel van kameraadschap en verbondenheid met de andere atleten, en het biedt een verfrissende nieuwe uitdaging zonder dezelfde type-A aspecten die je soms in on-road tri aantreft. Tot slot zijn de authenticiteit en puurheid van de evenementen nog intact, met die prettige ruwheid die soms wordt verdund of volledig verdwijnt in andere races."
DE OPSTELLING
Voor degenen die willen beginnen met gravelrijden zijn er een paar overwegingen wat betreft uitrusting. Uiteraard is het vinden van een fiets of frameset de eerste stap, en er zijn een aantal goede opties beschikbaar. Het wordt sterk aanbevolen om te kiezen voor een fiets die minimaal 40c banden kan verwerken, en merken zoals Open, Orbea, Salsa, Why Cycles en vele andere bieden precies dat. Daarna is het essentieel om de rest van de opstelling te verfijnen om betrouwbaarheid en rijvertrouwen te leveren bij de voorbereiding op een positieve start in het gravelrijden.
RIJ LEKVRIJ
Lekke banden zijn vervelend. Het gedoe van het verwisselen van een lekke band langs een pad of onverharde weg is al frustrerend genoeg, maar als het tijdens een race gebeurt, kan het je gemakkelijk achter het peloton doen belanden, wat het alleen maar erger maakt. Aanvankelijk accepteerden gravelrijders lekke banden gewoon als onderdeel van het geheel, aangezien het botsen tegen stenen op een band met veel minder luchtvolume dan een mountainbike vaak kan leiden tot lekrijden door klemming, zelfs met tubeless banden. Dat was totdat we vorig jaar de G23- en G27-wielsets lanceerden op Dirty Kanza, die specifiek zijn ontworpen om lekken te voorkomen door gebruik te maken van de patent pending Wide Hookless Bead-technologie afgeleid van onze M Series mountainbike-lijn. Deze technologie heeft bewezen lekvrije prestaties te leveren bij sommige van de meest uitdagende gravelevenementen in de kalender.
De G Series wielen zijn geen wegwielen of mountainbikewielen die simpelweg anders zijn gelabeld; ze zijn van de grond af ontworpen om precies in de behoeften van het segment te voorzien. Dat betekent dat ze een grotere slagvastheid hebben dan onze SES-wiellijn, maar toch compliantere zijn dan de M Series mountainbike-lijn om de juiste balans te bieden tussen rijkwaliteit, duurzaamheid en laag gewicht. Als het gaat om de juiste bandenopstelling, houd er dan rekening mee dat niets anders dan tubeless banden in overweging moet worden genomen, en bandenspanning is een uiterst belangrijk onderdeel van een goede opstelling. We hebben een bandenspanningsdiagram samengesteld om daarbij te helpen, bekijk het hier.
ZELFVERZEKERDE CONTROLE
Afgelopen oktober introduceerde ENVE het G Series Gravel-stuur en boekte grote vooruitgang in het verbeteren van het rijdervertrouwen en de rijkwaliteit door het ontwerp en de vormgeving van het stuur, inclusief uitgewaaide drops die de controle verbeteren bij afdalen in de drops. Naast de bredere positie en uitwaaiering was het hebben van functionele handposities overal imperatief voor het ontwerp. Door een strakker gebogen overgang tussen de tops en de drops te creëren, hebben we effectief meer bruikbare ruimte op de tops gecreëerd voor alternatieve handposities en voldoende ruimte wanneer aerosturen zijn gemonteerd. Bovendien hebben we de dwarsdoorsnede van de drops met 1 mm verminderd ten opzichte van ons Road en Aero-stuur om een hoger niveau van compliance te bereiken voor lange dagen op ruwe wegen. Al met al is het een comfortabeler stuur dat meer controle biedt voor vrijwel elke rijsituatie.
ONZE FAVORIETE EVENEMENTEN
We hebben ons huiswerk gedaan over gravelevenementen en hoe een ideale fietsopstelling eruit zou kunnen zien voor de mate van gravelmoeilijkheid die je bij sommige van de populairere races in de kalender kunt tegenkomen. Lees onze Gravelgids voor meer inzicht in evenementen, naast aanbevelingen voor uitrusting. Hier zijn een aantal evenementen waar we dit jaar aanwezig zullen zijn.
DE BELGIAN WAFFLE RIDE, 5 MEI
Hoewel de BWR niet precies een gravel-evenement is, biedt het parcours van 217 km ongeveer 65 km onverharde weg in variërende moeilijkheidsgraden. Het in San Diego gevestigde evenement bestaat al acht edities en blijft atleten uit alle disciplines in de sport aantrekken die op zoek zijn naar een van de grootste eendaagse uitdagingen die ze op een fiets kunnen doen.
https://www.belgianwaffleride.bike
DIRTY KANZA, 1 JUNI
Het evenement dat gravelrijden mainstream maakte, Dirty Kanza, is ook het moeilijkste evenement om aan deel te nemen. Gehouden in Emporia, Kansas, is DK ongetwijfeld het meest bekende gravelevenement ter wereld en het voltooien van de route van 320 km is een rite de passage geworden. Het is een van de minst technische evenementen die er zijn en het ziet elk jaar een toestroom van triathleten. Aerosturen zijn een veelvoorkomend gezicht en hebben een echt voordeel gezien de afstand, wind en glooiend terrein van het evenement.
https://www.dirtykanza.com
CRUSHER IN THE TUSHAR, 13 JULI
Als klimmen jouw ding is, zal de Crusher niet teleurstellen. Met 3.000 meter hoogteverschil in 111 km is de route kilometer voor kilometer een van de meest uitdagende die er zijn, maar het landschap van Utah's Tushar Mountains en de algehele sfeer zijn ongeëvenaard. Hoewel niets op de route als technisch kan worden beschouwd, laat de afdaling halverwege je snelheden van 65+ km/u halen op gravelwegen met een wasbordoppervlak als je dat wilt.
https://www.tusharcrusher.com
REBECCA'S PRIVATE IDAHO, 29 AUGUSTUS – 1 SEPTEMBER
Een van de weinige gravel-etappewedstrijden in de kalender, het evenement in Ketchum, Idaho, dat werd opgericht door uithoudingsster Rebecca Rusch, is een van onze favoriete evenementen om elk jaar bij te wonen. De finale, een dag van 145 km in de Sawtooth Mountains, biedt prachtige vergezichten en brede onverharde wegen waarvan zowel racer als liefhebber gelijkelijk kunnen genieten.
www.rebeccasprivateidaho.com
