Tour de France-terugblik - Drie weken winnen
Woorden van: Zach Behr
Tadej Pogačar heeft zojuist zijn derde Tour de France gewonnen, met zes etappezeges onderweg en enkele van de snelste beklimmingen in de wielergeschiedenis. De renner van UAE Team Emirates bewijst zichzelf als een van de grootste wielrenners aller tijden, in een jaar waarin velen dachten dat hij last zou hebben van vermoeidheid. Pogačar beëindigde de Giro d'Italia slechts een maand voor de start van de Tour de France, en daarna trainde hij op hoogte in Isola 2000.
Drie weken lang rustte en trainde Pogačar op de finishplaats van etappe 19 van de Tour de France op 2.000 meter hoogte. Terwijl sommigen zijn voorbereiding in twijfel trokken, wisten anderen dat Pogačar in de vorm van zijn leven was. Het duurde niet lang voor Pogačar de maillot jaune aantrok, maar hij moest die daarna verdedigen tegen de tweevoudig regerend Tour-kampioen Jonas Vingegaard.
Tegen de tijd dat hij Nice bereikte, had Pogačar de Tour de France gewonnen met meer dan zes minuten voorsprong, en domineerde hij de koers op een manier die maar weinigen mogelijk achtten.
Dit is de terugblik op de Tour de France 2024.
Week 1 — Pogačar pakt een vroege leiding en Team TotalEnergies grijpt de schijnwerpers
Pogačar deelde de eerste klap uit in de Tour de France met een explosieve aanval in etappe 2. De etappe van 200 km bevatte twee beklimmingen van de Côte de San Luca (2 km aan 9,7%), en Pogačar vertrok uit de UAE Team Emirates-trein met 12 km te gaan.
Hij dropte iedereen behalve Vingegaard, de winnaar van de laatste twee Tours de France. Het tweetal passeerde de finish samen, maar het zou niet lang duren voor ze opnieuw de strijd aangingen. Etappe 4 bevatte de imposante beklimming van de Col du Galibier (22,9 km aan 5,1%), en UAE Team Emirates reed de hele dag om Pogačar klaar te stomen.
Het hele team reed gedurende de Tour de France op ENVE SES-wielen en koos voor de SES 4.5 voor de meeste etappes. Pogačar koos de SES 4.5 voor elke bergetappe en de SES 6.7 voor de vlakke etappes.
Pogačar dropte iedereen met een aanval in de laatste kilometer van de Galibier en vergrootte zijn voorsprong verder op de afdaling van 20 km naar Valloire. De SES-wielen van ENVE waren de perfecte combinatie van lichtgewicht op de beklimmingen en bliksemsnelle op de afdalingen. Gecombineerd met 30 mm-banden bood de SES 4.5 een extra voordeel in handelbaarheid bij het aanvallen van de afdalingen, wat Pogačar hielp zowel de etappezege als de gele trui te pakken.
De strijd in het algemeen klassement was relatief rustig tot etappe 9, met 14 gravelsectoren in 203 km. Pogačar viel keer op keer aan, maar hij kon zijn concurrenten in het algemeen klassement, Vingegaard en Remco Evenepoel, niet definitief afschudden.
Verderop in de koers vocht de vroege vlucht om de etappezege, en daarbij was Anthony Turgis van Team TotalEnergies. Het team reed gedurende de hele Tour op ENVE Melee-fietsen met SES-wielen, en etappe 9 kon geen beter podium zijn geweest. Turgis en zijn Melee legden 200 km over gravelwegen af om de etappezege te pakken in Troyes, de grootste zege in de geschiedenis van het team.
Week 2 — Vingegaard slaat terug, maar Pogačar countert met een 1-2-punch
Pogačar leek in etappe 11 weg te rijden naar de overwinning, maar Vingegaard vocht zich terug naar het wiel van de UAE Team Emirates-renner. Tot ieders verrassing sprintte Vingegaard Pogačar voorbij om de etappe te winnen, en het leek alsof Pogačar zijn momentum had verloren.
Maar in de volgende paar dagen bereidden Pogačar en UAE Team Emirates zich voor op een zwaar bergweekend, met achtereenvolgende bergtop-aankomsten op Pla d'Adet (etappe 14) en Plateau de Beille (etappe 15).
In onze Tour de France preview schatten we de beklimmingstijden die Pogačar nodig zou hebben om de Tour te winnen. Maar in werkelijkheid ging Pogačar sneller dan iedereen had voorspeld en verbrijzelde hij de alltime beklimmingsrecords met meerdere minuten. In etappe 14 sloot Pogačar aan bij zijn ploeggenoot Adam Yates, waarna hij met kracht als winnaar over de finish reed vóór Vingegaard en Evenepoel. Dat was een indrukwekkende zege, maar die verbleekt bij Pogačars prestatie in etappe 15, die de wielergeschiedenis zal ingaan.
Voor de Tour de France 2024 stond het record voor de beklimming van het Plateau de Beille net onder de 45 minuten. In onze preview voorspelden we dat Pogačar het Plateau de Beille in 43-44 minuten zou beklimmen. In etappe 15 van dit jaar's Tour de France beklom Pogačar het Plateau de Beille in 39 minuten en 30 seconden.
Pogačar – Plateau de Beille
Geschatte tijd: 43-44 minuten
Geschatte VAM: 1.750-1.850 Vm/h
Werkelijke tijd: 39:30 aan 1.861 Vm/h
Er zijn veel verschillende manieren om klimprestaties te meten, maar hier gebruiken we VAM om de geschatte inspanningen van Pogačar te vergelijken en te contrasteren. VAM is een afkorting voor de Italiaanse uitdrukking 'velocità ascensionale media', maar in de volksmond is het in het Engels vertaald als 'vertical ascent in meters'. Met andere woorden, VAM is een schatting van het aantal verticale meters dat je per uur beklimt.
Je kunt VAM zien als snelheid, maar dan verticaal. In plaats van horizontaal te rijden met 20 km/u of mph, klim je bijvoorbeeld met een VAM van 500 verticale meters per uur. VAM wordt sterk beïnvloed door de lengte en het stijgingspercentage van een bepaalde beklimming – het is bijvoorbeeld makkelijker om een hogere VAM te halen op kortere en steilere beklimmingen.
Een uitzonderlijke VAM is>1.500 Vm/h op een willekeurige beklimming, terwijl de meeste amateurrenners rond de 300-600 Vm/h zitten. Een wereldklasse VAM is>1.800 Vm/h, vooral op langere beklimmingen, in de hitte en op grote hoogte.
Week 3 — Pogačar maakt de Tour de France compleet met drie opeenvolgende etappezeges
Na de verwoesting op het Plateau de Beille had Pogačar een voorsprong van vier minuten in het algemeen klassement, met nog zes etappes te gaan. De volgende grote bergrit was etappe 19, met een bergtop-aankomst op Isola 2000. Omdat hij daar tijdens zijn hoogtestage na de Giro en voor de Tour had verbleven, kende Pogačar elke bocht, stijging en barst in de beklimmingen rond Isola.
Het was geen verrassing dat Pogačar de zege pakte op Isola 2000 en daarmee zijn concurrenten in het algemeen klassement verder achter zich liet. Maar een van de zwaarste etappes van de Tour stond nog te komen, met 4.763 hoogtemeters in 133 km van Nice naar de Col de la Couille. Als er ooit een moment was waarop de vermoeidheid na de Giro Pogačar zou inhalen, was het dit.
In plaats van te capituleren was Pogačar sterker dan ooit. Hij liet zijn rivalen achter met één versnelling en soleerde naar alweer een etappezege bovenop de Col de la Couille.
Pogačar – Col de la Couille
Tijd: 39:04
VAM: 1.760 Vm/h
Anders dan bij vorige edities eindigde dit jaar's Tour de France met een parcours van 35 kilometer van Monaco naar Nice. Het parcours was zeker bijzonder voor Pogačar, die in Monaco woont. De drager van de gele trui gebaarde zelfs naar de UAE Team Emirates-wagen tijdens de tijdrit en stak drie vingers op als symbool voor zijn derde zege in de Tour de France.
Ontspannen en blij vloog Pogačar de beklimmingen en afdaling op om de afsluitende tijdrit met meer dan een minuut te winnen. Na maanden van vragen over de Giro-Tour-dubbel, een nieuwe ploegleider en een aangepast trainingsschema leverde Tadej Pogačar op de best mogelijke manier. Na drie weken koersen behaalde Pogačar zes etappezeges en zijn derde gele trui. Kortom, het was een van de meest dominante prestaties in de geschiedenis van de Tour de France.
Voor ENVE waren het drie monumentale weken met ons eerste gele trui en de Melee die zijn eerste Grand Tour-etappezege behaalde.
